یجوری صدا بزنید صدا برسه به عرش!

پارسال ماه رمضون دخترم تازه به دنیا اومده بود و خب به دلیل کم شدن شیر روزه نگرفتم. البته از اواسط همین ماه بود که دخترم دیگه شیر مادر نخورد و باقی رو گرفتم. خلاصه ۲۱ روز روزه قضا داشتم. و با امروز همه رو گرفتم مونده ۴ روزش. به خودم باشه اصولاً من میل خوردن به چیزی ندارم ولی خب همسرمم با خودم همراه کردم و امروز خونه ی ما خیلی نورانی و عرفانی ست!! چرا که مادام موسیو روزه بودیم:/  دیروزم که روزه بودم اش پخته بودم اما خب اش در منزل ما مشتری اول و آخرش خودمم. طفلان دوست ندارند. همسرمم معتقدن سیر نمیشن فلذا امروز گفتم همون اش رو داغ میکنم میارم افطار؛ دیگه مجبوری باید خورده بشه:/ حالا شب شام می‌ذارم. اما همین نیم ساعت پیش بود که نمی‌دونم از خونه کدوم همسایه گرامی بود که بوی لوبیا پلو می‌آمد:/ و خب بله مردم و زنده شدم و از تصور لوبیا پلو با شور؛ یا لوبیا پلو با سالاد خیار گوجه؛ یا لوبیا پلو با ترشی هفت بیجار؛ یا لوبیا پلو با هرچی اصلا:/ جان به جان آفرین تسلیم کردم.  دیگه از اونجایی آشپز پنجه طلا هستم!:/ پا شدم سریع یه لوبیا پلوی آبکشی به منصه ظهور رسوندم. من لوبیا پلو و عدس پلو و این غذاهای قاطی رو آبکش دوست دارم. ولیکن در اکثر مواقع فرصت و ایناش نیست و‌ کته میکنم اما الان از تصور ته دیگی که مواد گوشتی ریختی روش و سالاد خیار گوجه با پیاز بنفش و نارنجی که روش چکوندی رو هم ریختی روی ته دیگ؛ دوباره جان به جان آفرین تسلیم کردم:/ فلذا الان نشستم و به در نگاه میکنم و دریچه آه میکشد و این حرف ها و منتظرم دم بکشه و یه دلم میگه تا نیم ساعت دیگه دم نمی‌ده بالا و یه دلم میگه میده خدا داره پر پر زدنتو میبینه یه فرشته می‌فرسته توو قابلمه اینو دم میده بالا و می‌ره نگران نباش:/

حالا همه با هم دستاتونو بیارید بالا... بارالها خداوندا پروردگارا لوبیا پلو دم بکشه. ممنون سلطان.