یه جملاتی توی ماها مرسومه که به نظر من خیلی زشته!... یعنی ظاهر واژه ها زشت نیست اما معنا و مفهوم کلی اون جمله و پیامی که داره واقعا از نظر من زشته... مثلا خیلی جاها میخونم یا میشنوم یا دیدم که مدام میگن خدا اونو که دوست داره بهش دختر میده!/ خدا به هرکسی دختر نمیده و هرکسی لایق دختر نیست... از طرفی یه نگاه کلی هم وجود داره اونم اینه که پسر دار شدن مصادف با تاج گزاریه! انگار کسی که پسر دار شده توی خیلی از فرهنگ ها جزو افتخارات و مدال آورنده ها محسوب میشه! یعنی در بسیار بسیار فرهنگ های مختلف دیدم که اونی که پسر داره انگار ولیعهد زاییده! انقدر افتخار آفرینه!... از اون بدتر یه جمله دیگه هم داریم که میگن خدا به هرکسی بچه نمیده که؛ بچه لیاقت میخواد!
اول اینکه اینارو از کجاتون در میارید؟! خیلی ها که الان بچه دارن ذره ای لایق این نعمت الهی نیستن. اصلا خیلی ها متوجه نیستن خدا چی بهشون داده. چه لطفی در حقشون کرده. اونی که دختر خدا بهش داده از مقربین درگاه الهی محسوب نمیشه؛ که خدا چون دوسش داشته پس بهش دختر داده! یعنی هرکی پسر داره خدا دوسش نداره؟ یا اونایی که دختر دارن؛ خدا همشونو دوست داره؟! آخه چقدر چرند!... یا اونی که پسر میزاد افتخارش کجاست؟!...این فرهنگ داغون از کجا میاد اخه؟!
فرزند وسیله ی آزمون الهیه...اونی که خدا بهش نداده یا نمیده چه بسا از میلیون ها پدر مادر موجود لایق تر باشه اما فقط بحث حکمت و ازمایشه... اونی هم که داره همینجور... جنسیت هم که دیگه حرفی باقی نمیذاره... هرکسی یه چیزی مصلحتشه...آنقدر با این حرفای چرند دل این و اون رو آب نکنیم. ما یه جا قطع کننده ی این زنجیره و فرهنگ غلط باشیم و یسری افکار مزخرف رو بریزیم دور... بله خدا به هرکسی دختر نمیده. به هرکسی پسر نمیده. به خیلی ها هردوش رو میده به خیلی ها هیچ کدوم... چون بحث مصلحته...نه لیاقت!
هیچکس نمیفهمه حال اون دخترایی رو که توی همچین خانواده هایی به دنیا میان.
واقعا دوران جاهلیت به ظاهر تمام شده ولی همچنان...