بیست و دوم فوریه

تو می دمی و
آفتاب می شود.

حالا که انقدر بی هوا وسط جاده ام و یکبار دیگر به یقین رسیده ام که طلبیدن فرای انچه است که گمان میکنی و او اگر بخواهد میشود  به پست چندروز پیشم فکر میکنم...گرچه ایمان داشتم قرار شاه و گدای بین ما یک قرار حتمی ست اما باورم نمیشود انقدر زود...آخ که الهی قربون مهربونی هایت بشوم مهربان ترین رضای دنیا...