بیست و دوم فوریه

تو می دمی و
آفتاب می شود.

خدایا این سحرهای ماه رمضانت چه دارد که اینگونه دلم را از جا میکند؟ چه دارد که اینگونه  اشک هایم سرازیر میشود؟ چه دارد که اینگونه بی قرار میشوم ؟ چه دارد که اینگونه حس میکنم تو را کم دارم؟ خدای ماه رمضان چگونه به بندگانت بگویم چقدر مهربانی تو ؟ آخر چگونه بگویم چقدر بزرگی تو؟ دیگر ناتوانم از نوشتن ...خودت کاری کن تا آدم هایت مهربانی ات را بچشند تا مثل من اینگونه بال و پر کنده و بی تاب شوند...