بیست و دوم فوریه

تو می دمی و
آفتاب می شود.

هرروز که از زندگی ام میگذرد و آدم های بیشتری را میبینم بیشتر به این نتیجه میرسم که آدم ها هرچقدر سطحی تر، دچار کمبودهای بیشتر،پوچ تر و بی بار تر ، غرورشان هم بیشتر، تکبرشان هم بیشتر افاده شان هم بیشتر، حتی بی شخصیتی و احترام بلد نبودنشان هم بیشتر..،.و هر که پربار تر، متواضع تر، گرم تر، عمیق تر، دارای قلبی که ضعیف و قوی هر دو در آن جای دارند..درست همان حکایت درخت پر میوه ای که سرش خم تر است...