بیست و دوم فوریه

یا مَن حَیثُ ما دُعِیَ اَجاب...
ای که هر زمان خوانده شوی پاسخگویی...

دیدن نداری مردم درد است خودش، اینکه نتوانی برای همه آدم های روی زمین کاری کنی و دستانت کوچک تر از این حرف ها باشد خودش دردی است میان دردها...مثل همین دیشب که خانومی با عصایی ایستاده بود و رفته بودم روی شانه اش زده بودم که حاج خانوم برید جای من بشینید و ایستاده بودم کنار پیشخوان درمانگاه و به جوشان های طعم توت فرنگی نگاه میکردم و چشم میگرداندم ببینم لیمو دارد لیمو بخرم...پسری آمد ایستاد کنارم تا پول داروهایش را بدهد، نشنیدم داروهایش چقدر بود اما به دکتر گفت اگر ویتامین سی را کم کنید پول داروها چقدر میشود؟ دوباره قیمتی را بهش گفتند که نشنیدم...انگار خیلی تفاوتی نمیکرد...گفت باشد بدهید...او رفت...مرا صدا زد پول داروهایم را بدهم...آمدم بگویم ماسک و جوشان هم بزنید فقط ماسک اش را گفتم...