بیست و دوم فوریه

می خواهم
هر صبح
که پنجره را باز می کنی
آن درخت رو به رو من باشم
فصل تازه من باشم
آفتاب من باشم
استکان چای من باشم
و هر پرنده ای که
نان از انگشتان تو می گیرد...

آدم ها دو دسته هستند، آنهایی که در واقع هیچی نیستند اما فکر میکنند کسی هستند، آنهایی که چیزی هستند و فکر میکنند اگر متواضع باشند و هیچی نباشند بهشت برین جایشان هست اما نمیدانند بقیه میرینند بهشان!

قال بیست و دو ره