بیست و دوم فوریه

نه برای اینکه امروز یک روز گند بود، نه برای اینکه آدم هایی میبینم که آدم نیستند، نه برای  کلا این روزها...برای غم نشسته بر دلی که دارم، با چشمان بسته اشکی آمد، این اولین بار بود که عمیقا حس کردم در آسمان خدا اسم من بالا نمیرود و فراموش شده ام...و اشک شد چهره ای غرق شده...