بیست و دوم فوریه

خسته‌و‌کوفته و له که از ویژگی های بارز این روزهایم هست و آنقدر هرروز آدم ندار و بدبخت به معنای واقعی کلمه میبینم که دیگر هیچگونه انرژی ای ندارم از بس دلم پوکید! و به قول سیاوش من‌و‌تهران و اندوه صد آدم...حالا آمدم پیام هایم را باز کرده ام میبینم همسفر کربلایم مرا به تولد دعوت کرده اما خب آنزمان من نیستم، ولی از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان من الان دلم خل بازی میخواهد، دلم تولد میخواهد، شیکان پیکان کردن میخواهد ولیکن دریغا...