بیست و دوم فوریه

می خواهم
هر صبح
که پنجره را باز می کنی
آن درخت رو به رو من باشم
فصل تازه من باشم
آفتاب من باشم
استکان چای من باشم
و هر پرنده ای که
نان از انگشتان تو می گیرد...


دردم این است که من بی تو 

دگر از جهان دورم 

و 

بی خویشتنم


+ مهدی اخوان ثالث